DE – Reflexion (pdf 26 KB)

EN – Reflection (pdf 24 KB)

ES – Reflexión  (pdf 56 KB)

HU – Gondolatok  (pdf 60 KB)

JP – 省察 (pdf 24 KB)

PL – Refleksja (pdf 77 KB)

PT – Reflexão (pdf 55 KB)

Liturgia instalacji Rady Generalnej, 20 stycznia 2024 r.

Refleksja

Siostra M. Dominika Michalke, Przełożona Generalna

Drogie Siostry i Przyjaciele obecni w kaplicy w Rzymie,

Drogie Siostry i Przyjaciele połączeni z nami poprzez transmisję na żywo, gdziekolwiek jesteście,

Zastanawiacie się? Bożonarodzeniowa Ewangelia w dniu instalacji? Powodem jest to, że po naszym wyborze Siostry Kapituły Generalnej porównały każdą z nas z gwiazdą i modliły się o błogosławieństwo: gwiazdą polarną, gwiazdą betlejemską, gwiazdą Abrahama, gwiazdą Jakuba i gwiazdą poranną.

Ponieważ symbol gwiazd został nam dany, wybrałyśmy tę Ewangelię, w której magowie podążają za gwiazdą, którą zaobserwowali. Gwiazdy wyzwalają w nas tęsknotę za wiecznością, za nieskończonością przestrzeni i czasu. Ta tęsknota doprowadziła magów do działania, opuścili swoje domy, połączyli się i szukali drogi. Nasze wezwanie 25. Kapituły Generalnej cytuje Jesteście Posłane: „pragnienie jedności” – gwiazdę, która wzywa każdą z nas do odkrycia drogi, którą Bóg chce nas prowadzić.

Światło gwiazd, które widzimy dzisiaj, ma tysiące lat – mierzymy nawet odległość gwiazdy w latach świetlnych. Większości gwiazd nie widzimy gołym okiem, a większości gwiazd, które widzimy, nie znamy. Potrafimy zidentyfikować niektóre z nich i możemy znać niektóre konstelacje, takie jak Wielka Niedźwiedzica czy Kasjopeja. Podobnie możemy nie rozumieć każdego szczegółu Bożego wezwania w naszym życiu, a jedynie pozostawać w zachwycie i oszołomieniu nocnym niebem, wieloma gwiazdami, które Bóg ustawia w życiu każdej z nas.

W Ewangelii mędrcy nie tylko widzieli gwiazdy i wyjątkową konstelację, która ukazała się trzy razy. Nie tylko podziwiali piękno i zastanawiali się nad tym wydarzeniem, ale zrozumieli przesłanie. Zostali wezwani i podążyli za tym wezwaniem – dlatego byli mądrzy. Jak często siadamy i zadowalamy się tym, co jest lub tym, co widzimy? Czy jesteśmy również otwarte na przesłanie, na wezwanie tego, co dostrzegamy? Tylko wtedy możemy stać się proroczymi świadkami kochającego Boga. Musimy się poruszać, być może małymi krokami, być może tylko wewnątrz siebie, aby odkrywać nowe horyzonty i być przemienianymi przez kochającego Boga, który nas wzywa – każdego dnia na nowo. Chcemy odnajdywać Bożą wolę dla naszego życia, dzień po dniu, nie zawsze wielkimi krokami, ponieważ jest to początek nowej posługi. Przeważnie będzie to włączone w codzienny porządek lub w niespodziankę, która nadejdzie tego konkretnego dnia. Czy jesteśmy otwarte na podążanie za gwiazdą, która pojawiła się dla każdej z nas – jak zaprasza nas Matka Teresa w jednym ze swoich listów?

Wielki niemiecki teolog Karl Rahner napisał o tym fragmencie Ewangelii: „Magowie podążali za gwiazdą i podczas gdy ich stopy szły w kierunku Betlejem, ich serca pielgrzymowały do Boga”. Musimy wykonać te kroki – i musimy karmić tęsknotę w naszych sercach, aby szukać dalej, aby znaleźć większą prawdę w tym, co robimy. Chcemy być wierne w naszych codziennych czynnościach – i chcemy być otwarte na Boże przesłanie przemawiające w codziennym życiu.

Mędrcy podążali za gwiazdą i byli szczęśliwi, gdy ją zobaczyli. Musieli iść w ciągu dnia bez widocznej gwiazdy, dopiero w nocy mogli ją ponownie zobaczyć. Są chwile na naszej drodze życia, kiedy nie widzimy gwiazdy wyraźnie, kiedy musimy iść ufając, że jest to właściwy kierunek. Ale kiedy zatrzymamy się i pozwolimy ciemności odsłonić gwiazdę, możemy uzyskać potwierdzenie, że jesteśmy na właściwej drodze. Nasze wezwanie 25. Kapituły Generalnej wzywa nas do odważenia się na nowe kroki i kontynuowania  znanych  kroków.  Oba  te  wezwania  poprowadzą  nas  w  przyszłość  pod przewodnictwem Ducha Świętego. Możemy tęsknić za światłem gwiazdy przez jakiś czas, możemy wątpić, możemy być rozczarowane, ale nigdy nie możemy przestać szukać kolejnego kroku i szukać gwiazdy. Będziemy stać i patrzeć na horyzont, wiedząc, że za nim są nowe horyzonty, których jeszcze nie znamy. Z każdym krokiem w kierunku horyzontu będzie się on zmieniał i zapraszał nas do kontynuowania naszej drogi.

Magowie spotkali się w drodze i szli razem. Dołączyłyśmy do wspólnoty i złożyłyśmy nasze śluby we wspólnocie. Nikt nie musi szukać drogi sam. Ta wiedza o komunii na całym świecie, o zjednoczeniu jako siostry na całym świecie, może wspierać nas w naszej służbie bez względu na to, co robimy. Ważnym pytaniem jest to, jak robimy to, co robimy. Czy w naszych sercach płonie ogień miłości? Czy jest tam energia naszego pierwszego zaangażowania oczyszczona przez lata i dojrzała dzięki wielu doświadczeniom, które zdobyłyśmy na naszej drodze? Podzielmy się tymi skarbami między sobą i z innymi, tak jak zrobili to magowie: przynieśli swoje skarby Dzieciątku.

I nadal słuchali głosu Boga. Powiedziano im, aby wrócili inną drogą do domu. Być może nie rozumieli dlaczego, ale poszli. Słuchali woli Bożej.

Zakończenie Prologu Jesteście Posłane wyraźnie zachęca każdą z nas do wypełniania woli Bożej:

EN          Do whatever God tells you.

DE          Was Er euch sagt, das tut.

PO          Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie

ES           Haz lo que Dios te diga

PT           Fazei o que Ele vos disser.

HU          Amit mond, tegyétek.

JP            何でもこの人の言うとおりにして下さい。

IT            Fate tutto ciò che Dio vi dice.