Międzynarodowa Refleksja Solidarności

Pokój i wyrzeczenie się przemocy

Październik 2018

pdf do wydrukowania (175 KB)

Wprowadzenie

„Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi” (Mt 5,9). Niezliczone dzieła pokoju, które stanowią bogactwo świata, świadczą o naturalnym powołaniu ludzkości do życia w pokoju. W każdym człowieku pragnienie pokoju jest podstawowym dążeniem i zbiega się w pewnym sensie z pragnieniem pełnego, szczęśliwego i udanego ludzkiego życia. Innymi słowy, pragnienie pokoju jest zgodne z podstawową zasadą moralną, to jest z prawem / obowiązkiem integralnego rozwoju społecznego i wspólnotowego, co stanowi część Bożego planu dla człowieka. W rzeczywistości człowiek jest stworzony do życia w pokoju, który jest darem Boga.

Wezwanie do modlitwy

Wszechmocny i miłosierny Boże, Panie wszechświata i historii, wszystko, co stworzyłeś, jest dobre, a Twoje miłosierdzie wobec ludzkich błędów jest nieskończone. Dziś przychodzimy do Ciebie, aby prosić o zbawienie dla świata i pokój między ludźmi, z dala od niszczycielskich fal terroryzmu. Odbuduj przyjaźń i uzdolnij serca swoich stworzeń do budowania więzi i pokoju. Amen.

Doświadczenie

Dokładnie w tydzień po protestach, które doprowadziły do wybuchu przemocy między Brazylijczykami a wenezuelskimi imigrantami, mieszkańcy Pacaraimy, miasta w stanie Roraima na północy Brazylii, graniczącym z Wenezuelą, ponownie rozpoczęli demonstracje.

Jeden wiec protestacyjny odbywał się w pobliżu dworca autobusowego, przy autostradzie BR-174, która jest bramą wjazdową dla Wenezuelczyków przybywających do Pacaraimy. W tym samym miejscu tydzień wcześniej mieszkańcy Brazylii protestowali po tym, jak starszy handlarz został zaatakowany i pobity przez Wenezuelczyków. Demonstracja ruszyła autostradą, gdzie było wielu stłoczonych imigrantów i skończyła się wybuchem przemocy między brazylijskimi demonstrantami a Wenezuelczykami, którzy byli na ulicy. W ciągu zaledwie jednego tygodnia nastrój panujący
w mieście uległ zmianie.

Mieszkający od dziewięciu lat w Pacaraimie, hiszpański ksiądz Jesús López Fernández de Bobadilla mówił, że rosnący konflikt między Brazylijczykami a Wenezuelczykami jest jednym z największych wyzwań w jego życiu. Proboszcz nie ufa w pozorny spokój w mieście, ponieważ nadal panuje atmosfera nietolerancji wobec obcokrajowców.

„Najwyraźniej jest spokojnie, ale jest to fikcyjny spokój, fałszywy i złudny” – powiedział kapłan. „Nie mam co do niego pewności, ponieważ przemoc trwa w ludzkich umysłach. Przez kilka dni nic się nie zmieniło. Gniew przeciwko Wenezuelczykom trwa. Najwyraźniej jest ukryty, ale w każdej chwili może się ponownie ujawnić”.

Ksiądz ubolewa nad tym, że przemoc dotknęła niewinnych ludzi, takich jak dzieci. Podkreśla, że nie podjęto żadnych środków, aby zapobiec wzrostowi ksenofobii. „Ten gniew powinien być skierowany przeciwko bierności władz. Mam nadzieję, że wrócimy do dobrej oceny sytuacji i poczucia obywatelskiego, co powstrzyma przemoc po obu stronach, ponieważ Wenezuelczycy także stosują przemoc. Nie przestrzegają naszych praw; zdarzały się kradzieże, prostytucja, narkotyki. Wszystko to uruchamia falę [przemocy]” – powiedział. „Ze strony władz nie było żadnych środków łagodzących, aby powstrzymać tę przemoc lub były one bardzo rzadkie”.

Débora Brito i Marcelo Camargo, 25/08/2018, Agência Brasil

Refleksja

Nasze posłannictwo – głoszenie Radosnej Nowiny — wypełniamy jako Siostry Szkolne de Notre Dame; całe nasze życie oddajemy służbie tej jedności, dla której Chrystus przyszedł na ziemię. Podobnie jak Chrystus, który został posłany, aby objawić światu miłość Ojca, tak i my jesteśmy posłane, aby przez nasze życie, przez dzielenie się darem miłości, wiary i nadziei, ukazywać światu Chrystusa. (Jesteście Posłane, Konstytucja 4)

Zostałyśmy wezwane i jesteśmy posłane, by wszędzie – w każdym miejscu, w każdym czasie,
w każdej sytuacji – pogłębiać jedność ludzi z Bogiem i pomiędzy sobą. Wartości, postawy i cnoty, które umacniają jedność w naszej wspólnocie wiary Sióstr Szkolnych de Notre Dame, są także pomocą w naszych wysiłkach podejmowanych dla umacniania jedności wśród ludzi. W miarę jak pragnienie Jezusa, by wszyscy stanowili jedno, stawać się będzie coraz bardziej także naszym pragnieniem, nasze dążenia do jedności obejmą wszystkich ludzi i całe stworzenie. (Jesteście Posłane, Konstytucja 9)

Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się lęka. (J 14,27)

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. (Mt 5,9)

Starajmy się więc o to, co służy sprawie pokoju i wzajemnemu zbudowaniu. (Rz 14,19)

A w sercach waszych niech panuje pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni. (Kol 3,15)

  • Czego się dowiaduję z tych fragmentów? Czy postrzegam siebie jako osobę dialogu
    i budowniczego pokoju? Jaki dar powinnam rozwijać?
  • Z jakim rodzajem przemocy spotykam się w miejscu, w którym żyję? Jak możemy współpracować jako SSND by budować pokój? Jakie sposoby możemy wykorzystywać
    w tym celu jako prowincja?

Działanie

  • Pogłębiaj wśród grup, w szkole, wśród współpracowników świadomość znaczenia przeciwdziałania jakimkolwiek formom przemocy (ksenofobia, dyskryminacja itd.).
  • l  Wykonaj konkretny serdeczny gest wobec kogoś do kogo trudno się zbliżyć.
  • l  Znajdź twórczy sposób wychowywania do dialogu i życia w pokoju.

Modlitwa końcowa

Teraz, o Panie, pomóż nam! Obdarz nas Twoim pokojem, naucz nas pokoju, prowadź nas do pokoju. Otwórz nasze oczy i serca i daj nam odwagę, abyśmy byli budowniczymi pokoju (…) Napełnij nas odwagą do czynienia konkretnych gestów w tym kierunku. (…) Daj nam siłę, byśmy codziennie byli twórcami pokoju; daj nam zdolność do patrzenia z życzliwością na wszystkich braci i siostry, których spotykamy na naszej drodze. Spraw, byśmy byli gotowi słuchać wołania naszych rodaków, którzy proszą nas o zamianę broni w narzędzia pokoju, naszych lęków w ufność, a naszych napięć
w przebaczenie. Spraw, by nie gasł w nas płomień nadziei, byśmy z cierpliwą wytrwałością wybierali dialog i pojednanie, ażeby nareszcie zwyciężył pokój. Amen

Papież Franciszek, Spotkanie modlitewne w intencji pokoju, 8 czerwca 2014

Opracowane przez Siostrę Karinę Ubillus, Siostrę Bernadete Loebens z Prowincji Ameryki Łacińskiej i Karaibów

 dla Międzynarodowego Biura Shalom, Rzym, Włochy

Grafika pochodzi z Kierunku 24. Kapituły Generalnej. Projekt: Biuro Komunikacji Zgromadzenia.

Tłum. M. Chiara Burzyńska SSND

Print Friendly, PDF & Email