Międzynarodowa Refleksja Solidarności

Sytuacja dzieci

Listopad 2018

pdf do wydrukowania (231 KB)

Wprowadzenie

„Doświadczenie kochania i bycia kochanym jest jednym z niezbędnych warunków prawidłowego rozwoju człowieka”. (Jersild, 1971, s.319 cytat za Pereira, s.4)

Rzeczą podstawową w życiu człowieka jest doświadczenie bycia otoczonym opieką, troską i miłością. Powinniśmy przyjmować dzieci z wielką miłością i troszczyć się o nie, ponieważ są one dla nas znakami radości, błogosławieństwa, łaski i obecności Boga pomiędzy nami. Każde dziecko jest znakiem, że Bóg nieustannie kocha nas bezwarunkowo i wierzy, że jesteśmy w stanie sprawić by miłość rozkwitała w naszym upadłym świecie. Jest to konieczne, abyśmy przyjmowali dzieci z wielką miłością, aby nie stawały się obiektem przemocy, nie doświadczały ryzyka, że zostaną porzucone na ulicy albo nawet wewnątrz własnego domu, ponieważ „doświadczenie miłości w dzieciństwie prowadzi do budowania bardziej bezpiecznego społeczeństwa” (Material of the Claves Brazil, Rede de Mãos Dadas). Dlatego właśnie angażujemy się na rzecz dobra dzieci; dzieci nas potrzebują i są nasza nadzieją na lepszy świat. To zależy od nas; musimy chronić nasze dzieci dopóki nie jest za późno.

Wezwanie do modlitwy

Tak jak uczynili uczniowie, my też często uniemożliwiamy dzieciom dostęp do Jezusa, do życia w obfitości, do szczęśliwego dzieciństwa, do tego, co jest dobre. Przeżywają zagubienie na ulicach albo we własnych domach. Prosimy o przebaczenie naszej obojętności wobec cierpienia tak wielu dzieci.

Doświadczenie

Nasza znajoma nauczycielka, która mieszkała blisko pewnej rodziny, była świadkiem przerażających sytuacji, które przeżywało codziennie pięcioro dzieci w wieku od 3 do 12 lat. Mieszkały one w Esperançy, w pobliżu miasta Cajazeiras – Paraiba, na północnym wschodzie Brazylii, na głębokiej prowincji.

Ich rodzice byli narkomanami. Bili dzieci, sprawiając im tęgie lanie, obrzucali je obelgami, używając takich określeń jak „jesteś bezwartościowy”, „urodziłeś się tylko po to, by nas denerwować”. Dzieci musiały zostawać same w domu. Rodzice często wychodzili, żeby brać narkotyki; matka najczęściej przebywała poza domem. Kiedy jej nie było, gdy ojciec wracał do domu, bił dzieci, ponieważ matka była nieobecna i nie zajmowała się domem. Jednak było jeszcze gorzej gdy oboje byli w domu i zaczynali mówić o sprawach finansowych. Ojciec zmuszał matkę, żeby przynosiła do domu pieniądze. Kiedy tego nie zrobiła, bił ją na oczach dzieci. Co więcej, matka przyprowadzała do domu innych narkomanów i zażywali narkotyki w obecności dzieci.

To często działo się w nocy. Bezbronne dzieci wychodziły z domu i błąkały się po ulicach, ponieważ nie miały bezpiecznego miejsca, gdzie mogłyby odpocząć, wolne od tych okropnych warunków. Nie otrzymywały żadnego wsparcia od swoich rodziców, którzy nieodpowiedzialnie ignorowali swoje dzieci i pogardzali nimi.

Cajazeiras, 18 sierpnia 2018

Refleksja

Na podstawie tego przykładu możemy zyskać wyobrażenie jak wiele dzieci w Brazylii cierpi i walczy o przetrwanie wśród wielkiego zła jakim są dysfunkcje w rodzinie, nierówność społeczna i ekonomiczna, brak lub nieodpowiednia polityka publiczna, brak zaangażowania władz odnośnie potrzeb społecznych itd.

 „Więc stajemy przed pytaniem jak chronić bezbronne dzieci i nastolatków, ponieważ zagrażają im właśnie te osoby, które powinny o nich się troszczyć? (…) Dzieci są mniej bezpieczne gdy są mniej widoczne, ale działanie by stały się widoczne nie polega na pozostawieniu ich samych sobie”. (Sierra, 2006)

„Te sytuacje… wynikają z osłabienia więzi społecznych. Dzieci i młodzi ludzie, którzy znajdują się w trudnej sytuacji społecznej, cierpią z powodu negatywnych konsekwencji nierówności społecznych, ubóstwa i wykluczenia społecznego, braku afektywnych więzi w rodzinie i innych przestrzeniach socjalizacji…” (Pereira, 2009)

Gdy obdarzamy dzieci miłością, opiekujemy się nimi i otaczamy troską, uczymy się, że w każdym z nich jest ukryta tajemnica Królestwa Bożego. A to jest tak bardzo potrzebne w budowaniu sprawiedliwego i egalitarnego świata, w którym każdy żyje w dobrych warunkach i wystarcza dóbr dla wszystkich.

Prośmy nieustannie Boga o mądrość i odwagę by stawić czoła sytuacjom, które wołają o pomstę do nieba. Śmiało i z nadzieją walczmy o świat, w którym przyznaje się pierwszeństwo miłości, ponieważ ona nie może czekać i ona daje wszystko, aby chronić i wyzwalać. Nie możemy zniechęcać się przez te sytuacje, które uwłaczają godności dzieci.

Działanie

  • Poświęć czas na to by dowiedzieć się, przemyśleć i rozważyć konsekwencje bezbronności i marginalizacji doświadczanych przez wiele dzieci.
  • Udziel pomocy dzieciom uchodźców współpracując z innymi grupami i organizując takie przedsięwzięcia jak warsztaty edukacyjne i kampanie solidarności, aby wspierać ich rozwój.
  • Wspieraj i wyjaśniaj rolę rodziny w rozwoju i dobrym samopoczuciu dzieci.

Modlitwa końcowa

Dobry Boże, pełen łaski i prawdy! Ochraniaj niewinne dzieci, w których nie ma nienawiści, chęci niszczenia i które nie noszą ciężaru zła w swoich sercach. Spaw, aby doświadczały pokoju i bezpieczeństwa, miłości swoich rodziców i ochrony ze strony rodziny i nas wszystkich. Chroń dzieci, szczególnie te, które są ofiarami przemocy, są bite przez członków rodziny, zmuszane do żebrania o jedzenie i pieniądze i kradzieży, dzięki którym ich rodzice mogą ciągle zażywać narkotyki. Otocz opieką dzieci, które są najbardziej wrażliwe, które błąkają się po ulicach, bo nie ma nikogo kto by się o nie zatroszczył i pomógł im w razie niebezpieczeństwa. Prosimy o to przez Chrystusa, naszego Pana. Amen”.

Niech was Bóg błogosławi. Niech błogosławi dzieci, które są wam bliskie! Niech Bóg błogosławi wszystkie dzieci z różnych kultur.

Źródła

Pereira, S. E. F. N., 2009. Crianças e adolescentes em contexto de vulnerabilidade social: Articulação de redes em situação de abandono ou afastamento do convívio familiar. (pdf online)

Sierra, V. M., Mesquita, W.A., 2006. Vulnerabilidades e fatores de risco na vida de crianças e adolescentes. São Paulo em Perspectiva, v. 20, n. 1, p. 148-155, jan./mar. 2006. (pdf online)

Opracowane przez Siostrę Ivone Pereirę Cardozo, ALC-Brazylia, dla Międzynarodowego Biura Shalom, Rzym, Włochy

Grafika pochodzi z Kierunku 24. Kapituły Generalnej. Projekt: Biuro Komunikacji Zgromadzenia.

Tłum. M. Chiara Burzyńska SSND